ดูโกโกริโกะตอนกินอยู่อย่างประหยัด แล้วไพล่คิดไปว่า ถ้าเอารายการนี้มาทำในประเทศไทย จะทำได้ไหม?

ถ้าิคิดตามค่าเงินก็จะเป็น “หนึ่งเดือนสามพันบาท” ซึ่งจริงแล้วๆ ควรจะน้อยกว่าสามพันบาทด้วยซ้ำ เมื่อเทียบกับค่าครองชีพของญี่ปุ่น ถ้าจะให้ถูกต้องน่าจะราวๆ พันห้าถึงจะยุติธรรม หักค่าน้ำค่าไฟไป เหลือเฉลี่ย ก็วันละสี่สิบห้าบาท ก็ตั้งมื้อละสิบห้าบาทแน่ะ

เสน่ห์ของโกโกริโกะนี่มันอยู่ที่ว่า ผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนต่างซื้อวัตถุดิบมาปรุงเอง โดยก็พยายามจำกัดค่าวัตถุดิบให้น้อยที่สุด ร้านไหนถูก ร้านไหนคุ้ม ก็ถึงไหนถึงกัน จะมานั่งกินมาม่าตลอดนี่ก็ไม่ได้ เพราะแพงไป แพงกว่าทำเองอีก (บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปญี่ปุ่นอย่างถูกก็ 100 เยนอัพ) หรือจะซื้อกินเอาก็ไม่คุ้มแน่ๆ

แต่ถ้ามีรายการนี้ในไทยจริงๆ นี่ ผมว่ามีตั้งสิบห้าบาท.. ต้มมาม่ากินได้สามซอง หรือซื้อร้านกับข้าวถุง น่าจะถูกกว่าทำเอง และเป็นกลยุทธเพื่อชัยชนะที่ฉลาดกว่าหรือเปล่า