พอดีได้มีโอกาสได้บัตรฟรีไปดู concert Rhythm & Boyd Alumni ที่ตอนแรกๆ ที่ได้ข่าวเลยก็คิดว่าจะไปดูเหมือนกัน แต่ตอนหลังชักขี้เกียจดู ก็เลยไม่ได้จองตั๋วไป (ตั๋วก็แพงพอสมควรด้วยคือ 1000 2000 3000 บาท เป็นสาเหตุหนึ่ง .. ไอ้จะนั่งพันนึง มันก็เห็นพี่บอยตัวขนาดประมาณ 3 pixel พูดสั้นๆ “ไม่คุ้ม”) ไอ้ตอนที่ขี้เกียจดูเนี่ย ดันได้ตั๋วจากพันทิพเพราะลงชื่อไป แล้วโชคดี เขาแจกตั๋ว 2000 บาทแน่ะ แถมเป็นแถวหน้าๆ ของ 2000 แบบที่ตั๋ว 3000 คงนึกเคืองเล็กๆ ว่า “กูจ่ายแพงกว่าตั้งพันนึง แต่ว่านั่งห่างกันไม่ถึงเมตร” แถมที่โชคดีไปกว่านั้นคือ แถวข้างหน้าเราไม่มีคนนั่ง! ทำให้วิสัยทัศน์การมองเห็นเวทีแจ่มขึ้นอีก 200%

ไปถึงงานตอนเย็นๆ เขาบอกว่าประตูเปิด 17.00 และจะเริ่มการแสดงตอนทุ่มหนึ่ง แต่เอาเข้าจริงก็เริ่มประมาณสองทุ่ม เพราะว่าคนไทยใจเย็น เริ่มทยอยเข้ามากันก็เกือบจะทุ่มนึงแล้ว ทำให้ฉุกละหุกไปหมด (แต่ผมเข้าไปตอนหกโมงนะ) เอาน่า ไม่ว่ากัน ตอน Bday เลทกว่านี้เยอะ (เห็น แตงโม นั่งบัตร 3000 อยู่ข้างหน้า แถวใกล้ๆ กัน)

พอจะเริ่มแสดง สองทุ่มปั๊บ ก็มีวงโยธวาทิต (หวังว่าคงเขียนถูก) และน้องๆ เชียร์ลีดเดอร์ ทั้งชายเทียมและหญิงแท้ มาบรรเลงเพลงเมดเลย์แล้วก็เต้นกันไป โดยไม่ได้ผ่านเครื่องขยายเสียงอะไรทั้งสิ้น คนหลังๆ จะได้ยินมั้ยน้อง เต้นก็ไม่พร้อมกัน แถมมีน้องเชียร์ลีดเดอร์คนนึง มองซ้ายมองขวา อ้าว กูเต้นไม่พร้อมเหรอ ดูแล้วตลกดี

หลังจากบรรเลงไปร่วมครึ่งชั่วโมง พี่บอยด์ และพี่นภ ก็ออกมาสวัสดี และร้องเพลง “เพลงรัก” และ “อยากจะรู้” เปิดตัวของใหญ่ตั้งแต่ต้นเลยแฮะ

หลังจากนั้นก็เป็นบุรินทร์ (เท่มาก!) มาในเพลงสัญญา ด้วยเหตุที่เวทีใหญ่มากและเป็นทรงกลม ทำให้ต้องลุ้นว่าพี่เขาจะไปหยุดที่ไหน ถ้ามาหยุดมุมเราก็ดีไป (ลืมบอกไปว่าเวทีสวยอลังการมากๆ)

เมื่อจบบุรินทร์แล้วก็ทยอยเปิดของใหญ่มาเรื่อยๆ คือ พี่ฮาร์ท ในเพลง คลั่ง (ที่ร้องว่า คิดถึงเหลือเกิน คิดถึงเธอมาก..) แล้วก็เซอร์ไพรส์คนดูโดย พี่บอย พีซเมกเกอร์ มาในเพลงหัวใจผูกกัน ที่เซอร์ไพรส์เพราะว่า “เอาตัวมาได้ไงละเนี่ย” ช่วงนี้ไม่ได้ถ่ายรูปแล้ว เพราะมัวแต่นั่งดู ซึ่งในเพลงนี้รู้สึกบอยจะลืมเนื้อร้องด้วย (แต่ทำเนียน) จนบอยด์ ต้องร้องให้ฟัง
หลังจากจบ บอยพีซฯ แล้วก็เปิดตัวนักร้องใหม่บ้างไม่ใหม่บ้าง (ที่ว่าไม่ใหม่ เช่น ลิปตา แชมป์ มาเรียม พวกนี้เห็นจนชินตาแล้ว) รวม 11 คน ซึ่งก็มาในเพลงอัลบั้มใหม่ ซึ่งตรงนี้พี่บอยด์โปรโมตนักหนาว่า สามารถดาวน์โหลดได้จาก trueworld และเชิญก๊อปปี้แจกเพื่อนผองน้องพี่กันไปเลย เพราะเขาทำมาเพื่อขอบคุณ แต่อัลบั้มหน้าขอซื้อของจริงนะ อ้อ ระหว่างนี้คนที่มาแล้วก็อยู่ต่อบนเวทีเลย ดังนั้นบนเวทีก็จะมีพี่นภ (ท่าเต้นคนดี) บุรินทร์ (เท่มาก) หลงเหลืออยู่ ฯลฯ ยกเว้น บอย พีซเมกเกอร์นะ เพราะเขาบอกว่าเขารีบไป (เดี๋ยวอากู๋ด่า)
หลังจากนั้นก็เป็นพี่ธีร์ (เสียงชวนหลับไหล) และวงพรู (น้อยแต่งตัวเท่มาก ชุดดำ ถือไม้เท้า) มาในเพลง จะเก็บเธออยู่ในใจเสมอ และทุกสิ่ง ตามลำดับ ขอย้ำว่าน้อยเท่ และพลังงานเหลือเฟือจริงๆ วิ่งวนไปมาจนหอบ จนร้องขึ้นเพลงทุกสิ่ง ไม่ได้ ต้องรอสักแป๊บหนึ่ง

และก็ต่อเลยด้วย B5 ซึ่งเรียกเสียงกรี๊ดได้มาก เพราะเปิดตัวด้วย โต๋ ที่มาเดี่ยวเปียโน และร้องเดี่ยวด้วย กับเพลง ในคืนที่เราเจอะเจอกันครั้งแรก หลังจากจบเพลงเดี่ยวไปแล้วก็เปิดตัวอีก 4 คนคือ เบน มาเรียม เค้ก คิว ซึ่งก็พลังเสียงสุดๆ กันทั้งนั้น แต่ชอบ มาเรียม กับ คิว เป็นพิเศษ

หลังจากนั้นก็เป็นพี่บอย ตรัย (Friday) ในเพลง ที่แห่งนี้

และ POP (เสียงกรี๊ดสลบ), พี่ปั่นในเพลง HOME (ดอกไม้ ประตู แจกัน..), พี่โป้ (เที่ยงคืน), และก็ GROOVE อีกครั้งกับ ฮอร์โมน (คิดเอาไว้ คิดถึงหน้าพ่อแม่ของเธอไว้) พอจบฮอร์โมน ก็ไม่ให้พักหายใจกันเลย เมื่อมีรัดเกล้า โผล่ขึ้นมาจากเวที ร้องเพลง ลมหายใจ ความยาวรวมๆ ได้ 10 นาทีเลย (อย่าลืมว่า นักร้องทั้งหลายก็ยังอยู่บนเวทีทั้งสิ้น พวกเลือดใหม่ และ B5 ก็คอรัสให้เลย แต่ดูเหมือนเล่นกันเองมากกว่า เช่น นัดท่าเต้นกันสดๆ เป็นต้น แต่ก็ไม่เป็นไรน่า สดดี) หลังจากนั้นก็เป็น พี่ป๊อด (รักคุณเข้าแล้ว กับ เจ้าหญิง) ซึ่งเรียกเสียงกรี๊ดได้สนั่นมาก เพราะเพลงรักคุณเข้าแล้วนี่เพิ่งร้องที่นี่ที่แรกนะ

พอตอนนี้ ก็ทำท่าเหมือนจะจบ แต่ใครๆ ก็รู้ว่ายังไม่จบน่ะนะ แล้วก็มีข้อความขึ้นมาว่า Do you want more? ซึ่งไม่ค่อยได้ผลแล้ว เพราะมีคนกรี๊ดแค่ประปรายเท่านั้น แล้วก็เป็นการฉาย VTR ให้โหวต กด 50 60 หรือ 70 ซึ่งก็คือ พี่ปุ๊ อาต้อย กับ ป้ากมลา ตามลำดับ ว่าใครจะได้ออกมาก่อน ผลก็ตามคาดเดา (ที่ตระเตรียมไว้ก่อนแล้วนั่นแหละ) คือป้ากมลา ออกมาก่อน ตามด้วย อาต้อย และพี่ปุ๊ (เป็นระบบเรียงอายุจากมากไปหาน้อยแฮะ)

หลังจากนั้นก็เป็น พี่ป๊อดต่อกับเพลงใคร , แล้วพี่บอยก็ออกมากล่าวว่าประเทศไทยตอนนี้ กำลังระส่ำระสาย ให้ร่วมมือร่วมใจกันไว้ แล้วก็แนะนำคุณสันติ ลุนเผ่ กับเพลง ส่งต่อความรัก (เป็นนักร้องรับเชิญ) ซึ่งเพลงนี้นับถือโต๋จริงๆ เพราะว่าสามารถเล่นประคับประคองไปได้จนจบ ทั้ง ๆที่คุณสันติ ร้องขึ้นท่อนผิดหลายครั้ง จนพี่บอยด์ต้องมองให้กำลังใจโต๋เลย, พอจบเพลงนี้ ก็ถึงเวลาจบ concert ด้วย เพลงฤดูที่แตกต่าง เวอร์ชั่น 20 นาทีได้มั้งเนี่ย กับพลุจำนวนมาก

พอจบแล้ว ผมก็โทรไปยังเบอร์ที่ติดต่อไว้ เพราะว่าจริงๆ แล้วต้องได้รับสิทธิ์ Meet & Greet แต่โทรไปแล้วเขาบอกว่า “เต็มแล้ว!” อะไรเนี่ย เสียดายมาก แต่ก็เอาวะ ตรงทางออกที่เดินออกมา ถ้าใครสังเกตุจะเห็นแก๊งค์เพื่อนสนิทคือ ดากานดา นุ้ย และ ฟุเหยิน นั่งอยู่บนป้ายทางออก หลังจากนั้น เดินออกมาก็เห็นพี่บอย ตรัย กำลังให้ถ่ายรูปอยู่ ปู๊กลู๊กกกกกมากกก

แล้วก็เห็นแชมป์ กับ รัดเกล้า เดินไปเดินมา (แต่ไม่ได้ถ่ายรูปไว้นะ) ส่วนรูปสุดท้ายนี้ คือ เงาดำของคิว B5, FLURE

สรุปว่าเป็น concert ที่น่าประทับใจ โดยส่วนตัวชอบมากกว่า BDay เพราะถึงอันนั้นจะรวมมาเยอะกว่า แต่อันนี้ เวทีสวย แล้วก็เห็นชัดกว่าด้วย (อ้าว ไม่เกี่ยวนี่) และเพลงก็ดูเหมือนคัดแต่เพลงที่ “ดังจริงๆ” มาทั้งนั้น

ขอขอบคุณ คุณพี่วีวี่ ที่เขียนบลอคเพื่อกระตุ้นความจำ